مدیریت تنگه هرمز نمایشِ قدرتِ ملی است

این کارشناس مسائل سیاسی با تأکید بر اینکه ادبیات تهاجمی ترامپ در قبال تنگه هرمز، بیش از آنکه بازتابی از قدرت نظامی واشنگتن باشد، حاکی از عصبانیت ناشی از ناکامی این کشور در تغییر نظم دریایی منطقه است، افزود: در هفته‌های اخیر، نیروی دریایی سپاه با استقرار سامانه‌های موشکی کروز و شناورهای تندرو در نقاط کلیدی، عملاً یک «منطقه امن جدید» را در مسیر عبور نفت‌کش‌ها تعریف کرده که تنها تابع مقررات اعلامی از سوی مرکز کنترل ترافیک دریایی ایران است.

وی در ادامه عنوان کرد: ترامپ با نقض آشکار برجام و خروج از توافقات بین‌المللی، پیش‌تر نشان داده بود که به هیچ چارچوب حقوقی پایبند نیست؛ اکنون نیز تهدید به «واکنش متقابل» در قبال تنگه، تنها تلاشی برای پوشش دادن ناتوانی واشنگتن در برابر اراده ایرانی است که به‌وضوح در بازرسی و توقف دو نفت‌کش متخلف در ۴۸ ساعت گذشته به نمایش درآمد.

به گفته انتظاری، از دیدگاه راهبردی ایران، مدیریت تنگه هرمز نه یک اقدام تاکتیکی، بلکه بخشی از اصل حاکمیت دفاعی کشور محسوب می‌شود و هر گونه مداخله فرامنطقه‌ای، خط قرمز تهران خواهد بود؛ از همین رو، سناریوی بستن موقت آبراه برای کشتی‌های متخاصم، همچنان روی میز فرماندهان نظامی قرار دارد و این پیام روشنی به کاخ سفید است که دوران دیکته کردن معادلات دریایی به پایان رسیده است.

این کارشناس سیاسی به ریشه‌یابی عصبانیت مقامات آمریکایی پرداخت و معتقد است که خشم واشنگتن از تنگه هرمز، ریشه در وحشت آن‌ها از هماهنگی بی‌نظیر بین دیپلماسی دفاعی و پشتیبانی مردمی دارد؛ چراکه همزمان با تشدید تنش‌ها در این آبراه، حضور حماسی مردم در مراسم وداع با رهبر شهید در شهرهای مختلف، پیام اتحاد ملی را به جهان مخابره کرده و نشان داده که هرگونه تهدید خارجی، نه با انفعال، بلکه با اراده جمعی و بازدارندگی فعال پاسخ داده خواهد شد.

انتظاری در پایان خاطرنشان کرد: این بیداری راهبردی، توانایی آمریکا را در ایجاد فضای روانی علیه ایران به شدت کاهش داده و ثابت کرده که مدیریت تنگه هرمز، نه یک مسئله فنی، بلکه نمایشی از قدرت ملی است که در سایه هوشیاری تاریخی و تکیه بر ظرفیت‌های بومی، واشنگتن را در یک بن‌بست راهبردی دیگر گرفتار ساخته است.

انتهای خبر/